Έρωτας ή τίποτα...

Πάντα θα είναι ο έρωτας μαγεία...
πόσες φορές σου φώναξα "έρωτας ή θάνατος",
που να `ξερα πως ο έρωτας σου ήταν μόνο θάνατος.
Ένας θάνατος που έζησα πολλές νύχτες....

@love.and.hug

Έρωτας η τίποτα
Βρήκα όλα τ αντίθετα
Και μαζί τα έβαλα
Άναψαν... Αίματα

Έρωτας η τίποτα
Σήκωσα τα λάβαρα
Σαν μια πράξη αντίστασης
Βλέμματα... Θαύματα

Κι αν σ' όλα έβαλα νερό
Εγώ Ψυχή μου θα σε πιω
Μέχρι την τελευταία γουλιά
Θα σου ανάψω μια φωτιά
Που θα φανεί σ' όλη τη γη
Να δώσει σήμα και ορμή
Να ρθει η άνοιξη ξανά
Στα κουρασμένα μας κορμιά.

Έφτιαξα κόσμο στην παλάμη μου βαθιά έβαλα χρώματα κι αστέρια και βουνά....

Έφτιαξα κόσμο στην παλάμη μου βαθιά
έβαλα χρώματα κι αστέρια και βουνά
και με τα κύματα ζωγράφισα νησιά
μόνο για σένα...
έτσι που σου σβησα στα χείλη τη σιωπή
τον ήλιο κρέμασα στου κόσμου το σχοινί
να ταξιδεύει μέσα στη θάλασσα η ψυχή
πάντα για σένα...

κι όπως θα στάζουν τα φεγγάρια στο νερό
θα κλέψω χρώμα και θα φτιάξω ουρανό
για να πετάξω μ` ένα χάρτινο φτερό
μαζί με σένα...
κι όπως θα λιώνει μέσα στα μάτια σου η βροχή
ουράνια τόξα θα γεννάει το φιλί
να ξημερώνει κι η ζωή μου να μπορεί 
να ζει για σένα...

έφτιαξα κόσμο στης παλάμης τις γραμμές 
όταν σαν σύννεφα θα φεύγουν οι εποχές
να θέλω αυτά που έχεις τη δύναμη να θες
να θέλω εσένα...
ξέρω καρδιά μου θα `ρθουν δύσκολοι καιροί
κι όμως η φλόγα αυτή που ανάβει στο κερί
όσο κι αν λιώνω μου μαθαίνει απ` την αρχή
να καίω για σένα...

τίποτα...να σου πω δεν υπάρχει.!

Μονάχα σιωπή να, τι μας έμεινε
αφού είναι όλα πια χαμένα
Κι αυτό το «γιατί» που κάπου ξέμεινε
πίσω απ' τα χείλια τα σφιγμένα

Κρίμα που είναι αργά και δεν προλάβαμε
άλλη μια αγκαλιά και ένα «συγγνώμη»
Κρίμα που είναι αργά και καταλάβαμε
μια μεγάλη αγάπη πώς τελειώνει

Τίποτα. Δεν υπάρχει στο στόμα πια φωνή
Τίποτα να σου πω δεν υπάρχει
Σήμερα, που ξανάγινε χώμα το κορμί,
σήμερα, που ψάχνω να βρω ακόμα το «γιατί»

Ποια λέξη να σου πω
δεν βρίσκω τίποτα
αφού το «σ' αγαπώ»
το λέω ακόμα...

Με χέρια ανοιχτά θα παραδώσουμε
τα όνειρά μας τα κλεμμένα
Κι αν θέλει η καρδιά να μετανιώσουμε
το λεν' τα μάτια τα κλαμένα...