Έφτιαξα κόσμο στην παλάμη μου βαθιά έβαλα χρώματα κι αστέρια και βουνά....

Έφτιαξα κόσμο στην παλάμη μου βαθιά
έβαλα χρώματα κι αστέρια και βουνά
και με τα κύματα ζωγράφισα νησιά
μόνο για σένα...
έτσι που σου σβησα στα χείλη τη σιωπή
τον ήλιο κρέμασα στου κόσμου το σχοινί
να ταξιδεύει μέσα στη θάλασσα η ψυχή
πάντα για σένα...

κι όπως θα στάζουν τα φεγγάρια στο νερό
θα κλέψω χρώμα και θα φτιάξω ουρανό
για να πετάξω μ` ένα χάρτινο φτερό
μαζί με σένα...
κι όπως θα λιώνει μέσα στα μάτια σου η βροχή
ουράνια τόξα θα γεννάει το φιλί
να ξημερώνει κι η ζωή μου να μπορεί 
να ζει για σένα...

έφτιαξα κόσμο στης παλάμης τις γραμμές 
όταν σαν σύννεφα θα φεύγουν οι εποχές
να θέλω αυτά που έχεις τη δύναμη να θες
να θέλω εσένα...
ξέρω καρδιά μου θα `ρθουν δύσκολοι καιροί
κι όμως η φλόγα αυτή που ανάβει στο κερί
όσο κι αν λιώνω μου μαθαίνει απ` την αρχή
να καίω για σένα...

Σε ερωτευομαι...

Νόμιζα πως πια είχα χαθεί,στο σκοτεινό μονοπάτι.
Mου 'δειξες πώς να πιστέψω ξανά,ο παράδεισος πως υπάρχει.
Ήμουν στη λύπη αδερφός,μα στη χαρά ένας ξένος,
μού 'δειξες όρθιος πως να σταθώ, ν' αρχίσω πάλι απ' το τέλος.

Σε ερωτεύομαι κι εσύ αθόρυβα, μπαίνεις μέσα στον ύπνο μου
και μου φέρνεις τα όνειρα!
Σε ερωτεύομαι γίνομαι στάχτη σου και γεννιέμαι ξανά παιδί,
μέσα από την αγάπη σου...

Ήμουν στ' ανοιχτά ναυαγός. Ξύπνησα πάνω στην άμμο
και σα λουλούδι που γέρνει στο φως, γέρνω στον ώμο σου επάνω.
Μέσ' απ' τα φύλλα ο ουρανός, ο ουρανός που εσύ κρατάς,
στον κόσμο αυτό που γκρεμίζει ο καιρός κι αυτόν που χτίζει ο έρωτας.